موسیقی درمانی به عنوان یک ابزار مؤثر در بهبود کنترل مهاری توانایی تکانه ها و تنظیم رفتار) در کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) شناخته میشود. این کودکان اغلب با چالش هایی مانند تکانشگری، کاهش تمرکز و دشواری در پیروی از دستورالعمل ها روبهرو هستند. موسیقی با تأثیر بر سیستم عصبی، هیجانات و عملکردهای شناختی، میتواند به مدیریت این علائم کمک کند .
تقویت تمرکز و توجه پایدار
موسیقی با ساختار ریتمیک و قابل پیش بینی خود، به کودکان کمک میکند توجه شان را برای مدت طولانیتری حفظ کنند .
کاهش تکانشگری از طریق خودتنظیمی
موسیقی به کودکان آموزش میدهد رفتارهای خود را با محرکهای خارجی هماهنگ کنند.
تنظیم هیجانات و کاهش اضطراب
کودکان ADHD اغلب به دلیل هیجانات شدید، کنترل مهاری ضعیفی دارند. موسیقی با تعدیل سیستم عصبی، به آرامش آنها کمک میکند.
تقویت عملکردهای اجرایی مغز
موسیقی مناطق مغزی مرتبط با برنامه ریزی، سازماندهی و کنترل مهاری (مانند قشر پیش پیشانی) را فعال میکند .
بهبود هماهنگی حرکتی و کاهش بیقراری
بیقراری فیزیکی در کودکان ADHD گاهی ناشی از نیاز به تحریک حسی است. موسیقی این نیاز را بهشکل سازنده برآورده میکند .
– مطالعات نشان میدهند کودکان ADHD پس از ۱۲ هفته موسیقی درمانی، بهبود ۳۰-۴۰٪ در توجه و کاهش ۲۵٪ تکانشگری نشان داده اند.
– پژوهشها تأیید میکنند که نواختن ساز، امواج مغزی تتا (مرتبط با آرامش) را افزایش و امواج بتا (مرتبط با استرس) را کاهش میدهد.
