آموزشی که موزیک تراپیست دریافت می کند شامل نوعی آمادگی مخصوصی است که در کلاس ، آزمایشگاه و کلینیک به دست می آید و موجب هماهنگی تجارب او می شود.همه این تجارب در جهت تربیت فرد متخصص تنظیم شده است.در طول این دوره آمادگی ، دانشجویان موسیقی درمانی با کسب برخی از دانش ها ، مهارت ها و نگرش های مهم ، شایستگی این حرفه را پیدا می کنند.
دانش ها (مفاهیم نظری اساسی)
موزیک تراپیست شخصی است که از موسیقی برای کمک به اشخاص در کلیه سطوح سنی و ناتوانی های مختلف برای رسیدن به اهداف درمانی استفاده می کند.بنابراین موزیک تراپیست را می توان به صورت یک پزشک عمومی با ابزار خاص تصور کرد.موزیک تراپیست لازم است از دانش موسیقی ، شناخت مردم و چگونگی تاثیر موسیقی بر آنها مطلع باشد و در جهت کمک به آنها استفاده نماید.بحث اساسی موسیقی درمانی موضوع ارتباط موسیقی و مردم است به همین دلیل شناخت اثرات موسیقی بر انسان برای موزیک تراپیست بیشترین اهمیت را دارد.
مهارت ها
باید ماهیت دو گانه موزیک تراپیست را در نظر گرفت.یک موزیک تراپیست هم موزیسین و هم درمانگر است بنابراین باید هم در زمینه تکنیکی موسیقی و هم در زمینه درمان اطلاعات کافی کسب کند و در کاربرد و استفاده موسیقی در درمان مهارت پیدا نماید.موسیقی زبان موزیک تراپیست است که از آن در ایجاد تماس و ارتباط با بیماران استفاده می کند بنابراین موزیک تراپیست باید بتواند از این زبان به طور روان و موثر استفاده کند.
نگرش ها
نگرش اولیه علاقه و اشتیاق به یادگیری و پذیرش مسئولیت های حرفه ای است و دو نگرش دیگر در حرفه موسیقی درمانی با زمینه های آموزش و تحقیق مرتبط است.موزیک تراپیست مسئولیت دارد که به یادگیری و جستجو برای گسترش نگرش علمی ادامه دهد.
