تقسیم بندی ساز های کوبه ای

تقسیم بندی ساز های کوبه ای (ایدیوفون ها Idiophone)

 

پیدایش این ساز ها به هزاران سال پیش یعنی زمانی که انسان نخستین ، برای اولین بار قطعات چوب ، سنگ و استخوان را بر هم نواخت تا بدین وسیله ریتم کف زدن و پایکوبی خود را تقویت کند آغاز شد.کوبه ای های ابتدایی که از مواد طبیعی ساخته شده امروزه هم توسط بسیاری از ملیت ها به منظور همراهی آواز ، رقص یا دادن خبر به کار می رود.این دسته سازها اگر در اثر نواختن ، کوبه یا قسمت متحرک ساز به صدا در آید ساز “کوباندنی” نامیده می شود.

کوبه ای ها به هشت گروه اصلی تقسیم بندی می شوند :

ساز های کوبیدنی ، کوباندنی ، تکان دادنی ، ضربه ای ، به هم زدنی ، مالیدنی ، خراشیدنی ، کشیدنی.

 

فرم کوبه ای ها : در فرم های مختلفی ساخته شده اند.رایج ترین این فرم ها شامل : میله های کوبیدنی ، گلوکن ها ، گانگ ها ، ساز های ظرف گونه ، کوبه ای هایی مثل اکسیلوفون و … تقسیم می شوند.

تولید صدا : کوبه ای ها توسط روشی که نواخته می شوند تقسیم بندی می شوند.مثل : کوبیدنی ، کوباندنی ، تکان دادنی ، ضربه ای ، به هم زدنی ، مالیدنی ، خراشیدنی ، کشیدنی.

 

تقسیم بندی کلی ساز های کوبه ای :

 

1.کوباندنی

 

2.کوبیدنی

 

3.تکان دادنی 

*راسل ها

*زنگوله ها

*زنگ ها با زبانه منفصل

 

4.ضربه ای

*زنگ ها (زنگ هایی با زبانه متصل ، زنگ های ضربه ای)

*گانگ ها

*ساز های ظرف گونه

*میله های چوبی (اکسیلوفون ها ، لیتوفون ها ، متالوفون ها)

 

5. سنج ها

 

6.ساز های مالشی

 

7.ساز های خراشیدنی

 

8.طبل دهنی