تعریف بازی
دوره های زندگی انسان در طول زندگی ، هر کدام از اهمیت خاص و ویژه ای برخوردار است.اکثر درمانگران معتقدند که کودکی از مهم ترین دوره های زندگی بشر است که شخصیت انسان در آن شکل میگیرد.عده ای از متخصصانانقدر به اهمیت این دوره اعتقاد دارند که این طور بیان می کنند که دوره کودکی مثل مقدمه یک کتاب است، همان کتاب زندگی انسان که تحول شخصیتی او در این دوره شکل میگیرد.
بزرگسالان توانایی ها ، امیال و سلیقه های خود را با کار و فعالیت نشان می دهند و کسب هویت می نمایند اما کار و فعالیت کودک چیزی جز بازی و سرگرمی نیست. بعبارت دیگر اصلی ترین اکوپیشن یا مشغولیت کودک بازی است، اکوپیشن ها ، فعالیت ها یا تکالیف معنادار از نظر فرهنگی و اجتماهی هستند که انسان در طول شبانه روز انجام میدهد.
بازی روش کودک برای یادگیری و چهرچوبی برای برآوردن نیازهای غریزی اش است.فعالیت بازی در هر سنی اهمیت خاص خود را دارد.بازی بستری برای ارتباطات اجتماعی و یادگیری خودجوش است.بازی کردن شغل کودک است و او خودش را با همان نگرش و انرژِی به بازی مشغول می کند که ما بزرگترها کار و حرفه روزانه مان را انجام می دهیم.بازی و اسباب بازی ، کلمات کودک برای ارتباط برقرار کردن با محیط است.بازی زمانی است که فعالیت کاملا داوطلبانه است و هیچ گونه اجبار خارجی وجود ندارد.
ملاک های بازی
1.بازی فعالیتی است که محصول ندارد یا به اصطلاح ” هدف در خود” است. در هر لحظه هرف از هر کاری که در حین یک فعالیت بازی صورت می گیرد ، تجربه فیزیکی ، حسی و ذهنی در همان لحظه بوده و هدف نهایی خاصی ندارد.
2.بازی یک نوع پیش تمرین عمومی است، بازی تمرین مقدماتی فعالیت هایی است که فرد در بزرگسالی انجام خواهد داد.
3.بازی یک فعالیت بازتابی و خودجوش است که از آغاز زندگی وجود دارد.
4.اصل لذت ملاک بازی است.
5.بازی تحقق بخشیدن فوری نیازهاست.
6.بازی یک فعالیت درونی سازی است یعنی کودک در انجام یک عمل از طرحواره ها و ساختارهای ذهنی پیشین خود استفاده می کند و نیاز به تفسیر و تصحیح آنها ندارد.
عوامل موثر در بازی
سن
جنس
محیط فرهنگی ، اقتصادی و اجتماعی
هوش
طبقه بندی بازی از دید پیاژه
1.بازی های تمرینی
بازی های سمبولیک
بازی های قاعده دار
فواید بازی
بازی و رشد جسمانی: مهارت های حرکتی مختلف مثل پریدن ، دویدن ، لی لی ، طناب بازی ، هماهنگی اندام ها با هم ، هماهنگی چشم و اندام ها ، حرکات ظریف و درشت ، تقویت قدرت عضلات ، تحمل عضلات و … در بازی تقویت می شوند.
بازی و رشد ذهنی و شناختی : بازی ابزار تجربه مفاهیم مختلف مانند اندازه ، حجم ، وزن ، رنگ ها ، اعداد ، زمان و تقویت کنجکاوی ، خلاقیت ، توجه و تمرکز ، تخیل و حل مساله و … است.
بازی ورشد عاطفی هیجانی : اعتمار به نفس ، پذیرش خود ، کنترل نفس ، بردباری ، کنترل پرخاشگری ، رضایت شخصی ، حس ماجراجویی و … در بازی شکل میگیرد.
رشد اجتماعی : تقویت مهارت های قضاوت اجتماعی ، مشارکت ، رقابت ، تصمیم گیری ، ارتباط با همسالان ، اعتماد به آنها ، حل مساله بین فردی و مسئولیت پذیری فردی و جمعی و .. در بازی تمرین می شوند.
رشد شخصیت: مجموعه اتفاقاتی که از طریق تجربیات بازی رخ می دهد ، شخصیت کودک را می سازد.کودک با این تجربیات می فهمد که چگونه در محیطی زندگی می کند ، انسان های اطراف او چه رابطه ای با او دارند ، خود پنداره و احساس شایستگی در او شکل می گیرد و نسبت به خود و دیگران آگاهی پیدا می کند.
سه شیوه اصلی مداخله بازی در کاردرمانی مطرح می شود:
1.بازی بعنوان پاداش / فریب
2.بازی بعنون آکوپیشن : ایجاد الگوهای بازی مناسب رشدی
3.بازی بعنوان ابزار درمان
