موسیقی به عنوان درمان
موسیقی درمانی یک حرفه، یک رشته و یک رشته تحصیلی است که در طول ۷۵ سال گذشته از رشتههای مختلف حرفهای در کشورهای مختلف ظهور کردهاست. بنابراین، فرآیند تعریف موسیقیدرمانی هم به عنوان یک حرفه و هم به عنوان یک رشته بسته به جهت گیری و چشمانداز گروه خاصی از افراد حرفهای یا فرهنگهای مختلف متفاوت خواهد بود، موسیقی درمانی، استفاده حرفهای از موسیقی و عناصر آن به عنوان یک مداخله در محیطهای پزشکی، آموزشی و روزمره با افراد، گروهها، خانوادهها، یا جوامعی است که به دنبال بهینه کردن کیفیت زندگی خود و بهبود سلامت و رفاه فیزیکی، اجتماعی، ارتباطی، عاطفی، عقلانی و معنوی خود هستند، تعریف موسیقیدرمانی نیز میتواند بسته به جمعیت مراجعهکننده که متخصصان با آنها کار میکنند، متفاوت باشد. در برخی از جمعیتهای مراجع، فرآیند درمان اساسا توانبخشی است، و فرآیند بازیابی مهارتها یا بهبود توانایی عملکردی تمرکز اصلی کاری درمانگر است. بنابراین تعریف درمان بیشتر به دستیابی به پتانسیل، حل مشکلات فیزیکی، عاطفی، روانی و اجتماعی و رفع نیازها در پارامترهای ناتوانی یا بیماری مزمن فرد مربوط میشود. افزایش کیفیت زندگی هم یک هدف مهم می باشد که شامل خویشاوندان مراجع به صورت غیرمستقیم یا مستقیم در جلسات نیز میشود. در مقابل، موسیقیدرمانی با افراد غیر بالینی نیز انجام میشود، که در آن افراد به دنبال درمان هستند تا منابع و استعدادهای خود را کشف کنند، درباره خودشان اطلاعات کسب کنند و به سلامت و کیفیت زندگی بهتری دست یابند. اهداف درمان در هر یک از این موقعیتها متفاوت خواهد بود. موسیقی درمانی رفتاری[1]، که در آن درمانگر از موسیقی برای افزایش، یا اصلاح، رفتار مناسب و برای کاهش یا حذف رفتارهای بد یا نامناسب استفاده میکند. در این شرایط، موسیقی ممکن است به عنوان تقویت مثبت یا منفی به کار رود. موسیقیدرمانی روان پویایی[2]، که در آن از موسیقی برای کمک به بیمار برای کسب بینش نسبت به دنیا، نیازها و زندگی خود استفاده میشود و در آن یک رویکرد فعال و روان پویشی شامل کسب آگاهی از مسائل، افکار، احساسات، نگرشها و تعارضات است. فعالیت میتواند غیر کلامی و همه گنجانده شده در موسیقی، یا ترکیبی از تجربیات غیر کلامی، موسیقایی و بازتابهای کلامی باشد. رابطه درمانی باید شرایطی برای حمایت از رشد و تغییر ایجاد کند. موسیقی درمانی آموزشی[3] که در آن موسیقیدرمانی در داخل یک موسسه آموزشی قرار دارد و اهداف یک برنامه آموزشی بر رویکرد موسیقیدرمانی تاثیر میگذارد. در اینجا، درمانگران موسیقی ممکن است اهداف خود را در ارتباط با فرایندهای یادگیری، ترشد، تحقق پتانسیل و برآورده کردن نیازهای کودکان در ارتباط با برنامه آموزشی خود بیابند (لینداهل[4] و همکاران، 2014).
[1] Behavioural music therapy
[2] Psychotherapeutic music therapy
[3] Educational music therapy
[4] Lindahl

