اختلالات رفتاری
ملاک ها و معیارهایی هستند که اختلالات رفتاری شناسایی می شوند از جمله رفتارهایی که ناهنجار زاست و با هنجارهای تربیتی ، اخلاقی ، اجتماعی هم خوان نیست و باعث ایجاد مشکل در خانواده ، محیط تحصیلی و غیره می شود و عملکرد کودک را مختل می سازد. کودک با اختلالات رفتاری را کودکی می دانند که رفتارهایش به اندازه ای نامناسب است که شرکت او در کلاس درس ، باعث از هم گسیختن حواس یا آشفتگی ذهنی سایر هم کلاسی ها باشد و نیز فشاری بیش از حد به معلم وارد کند. رفتاری را انحرافی یا ناهنجار می دانند که ضمن نامتناسب بودن با سن فرد ، شدید ، مزمن یا مداوم باشد و گستره آن شامل رفتارهای بیش فعالی و پرخاشگرانه تا رفتارهای گوشه گیرانه است.ویژگی اینگونه رفتارها این است که اولا تاثیر منفی بر فرایند رشد و انطباق نامناسب کودک با محیط دارد ، ثانیا مزاحمت برای زندگی دیگران و استفاده آنها از شرایط به وجود می آورد.
الگوهای رفتاری و اختلالات آن نام های مختلفی دارند نظیر : اختلال رفتاری ، بدکاری رفتاری ، مشکلات رفتاری ، مشکلات روان شناختی ، رفتار نابهنجار ، رفتار ناسازگارانه، اما بطور کلی به کارگیری اصطلاح ” اختلالات هیجانی – رفتاری” مناسب تر است.
اختلالات جدی هیجانی و رفتاری به مجموعه اختلالاتی گفته می شود که توانایی کودک برای عملکرد مناسب اجتماعی ، تحصیلی و هیجانی را مختل می سازد. کودکان دارای اختلالات رفتاری معمولا فراخنای توجه کوتاه و عزت نفس پایین داشته و به آسانی ناکام می شوند.
اولین قدم در درک اختلالات رفتاری توصیف و تعریف آن است.رفتار نا بهنجار ، رفتاری است که در سازگاری مناسب فرد با محیط خودش اختلال ایجاد کند، این اختلال می تواند در روابط نوجوان با والدین ، هم سالان ، مربیان و سایر عوامل محیطی ظاهر شود.
سبب شناسی اختلالات رفتاری
- وراثت و عوامل ژنتیکی
- سن : بعضی از دوره های زندگی دوره های استرس خاصی تلقی می شوند و این تنها بخاطر تغییرات فیزیکی نیست بلکه به علت استرس های روانی اختصاصی است که فرد در این دوره با انها دست به گریبان است.
- جنس
- محیط و عوامل محیطی
- بیماری های جسمانی
- معلولیت و ناتوانی های جسمی
- عوامل بیولوژیک : بیماری ، سوء تغذیه ،ضربه مغزی و غیره از جمله عوامل بیولوژیکی به شمار می آیند که در بروز اختلالات تاثیر دارند.
نقش والدین در اختلالات رفتاری کودکان
ریشه بسیاری از مشکلات رفتاری و انحرافات شخصیتی در کودکان را باید در الگوهای تربیتی والدین و ویژگی های شخصیتی آنان جستجو کرد.
موسیقی چیست؟
موسیقی هنری است که از تنظیم و ترکیب اصوات به وجود می آید و زیبایی آن بر حسب اثری که در ذهن شنونده دارد سنجیده می شود. موسیقی احساسات و عواطف را صدادار می کند و سیستم عواطف مغز را به سرعت تحریک می کند و به تجریک احساسی و فرافکنی حالت های درونی و هم حسی منجر می شود.
ارسطو معتقد است که موسیقی ، طبایع پر هیجان و منقلب را آرام می سازد و همچون داروی مسکن ، التهاب درونی را تسکین می دهد.
موسیقی درمانی و اختلالات رفتاری
کودکان قشر عمده ای از جمعیت جهان را تشکیل می دهند و یکی از مهم ترین مباحث مربوط به سلامت روانی کودکان و نوجوانان است.دوران کودکی یکی از تاثیر گذارترین و حساس ترین مراحل زندگی است و به همین دلیل توجه به سلامت روانی در این مرحله بسیار حیاتی و با اهمیت است.تشخیص و رفع مشکلات رفتاری و شخصیتی در سنین پایین کمک بسیار بزرگی در شکل گیری شخصیت سالم افراد در بزرگسالی می کند.در هر جامعه ای سلات کودکان و نوجوانان اهمیت ویژه ای دارد و توجه به بهداشت روانی آنان کمک می کند تا از نظر روانی و جسمی سالم بوده و نقش اجتماعی خود را بهتر ایفا کنند، و چون درصد قابل توجهی از کودکان سنین مدرسه دچار مشکلات رفتاری هستند بنابراین درمان اینگونه اختلالات پس از تشخیص در دوران کودکی به منظور بالا بردن سطح سلامت روان در جامعه و پیشگیری از رشد و مزمن شدن این اختلالات در کودکان بسیار حائز اهمیت است. از طرفی موسیقی بعنوان یکی از درمان های مفید و مناسب برای کودکان عادی و کودکان دارای نیاز ویژه شناخته شده است که می تواند در کاهش تنش کودکان دارای اختلال های رفتاری ، چون پرخاشگری موثر باشد و مشکل های رفتاری آنها را برطرف سازد.
